Robinson i dynamika grupy
OK, przyznaję! Lubiłem Robinson z sekcji 1 w 1. roku i był bardzo krytyczny krytyką specjalny Penn Club jest potem. To niezwykle ekscytujący wgląd w jaki sposób grupy pracować pod presją i rzeczywiście bardzo edukacyjny, nawet jeśli telewizja produkcje oczywiście wyostrza wszystko.
Co ciekawe, tym razem było dla mnie Nina i Kristian, obie grane gry pakt. Kristian udał się Kristian i grać w grę sam. Gdy wszystkie Szwecji od poznał chrześcijański jako prawdziwy bagażniku bzdura - prawdopodobnie podczas gdy on sam zrobił - w przeciwieństwie ożenił się i miał faktycznie miejsce w mediach, by zasłużyć na to - ale żaden z co powiedział zmienił niczego. Facet jest monumentalnie obrzydliwe. Nina grać w grę jako RPG. Nie dominują zawody była tak gładka, że wisiał przez całą drogę aż tylko głowa konkurencja na głowie były liczone i potem już nie była. Dlatego uważam, że krytyka, że nie dotrzymał słowa, mija się z celem ze Robinson jako konkursie.
Wstyd się tegoroczny zwycięzca, zdecydowanie najsłabszym i najmniej godne zwycięzcy roku (z zastrzeżeniem, że nie widziałem go, gdy poszedł na TV3). Jako łagodny, rzadko ciężar, ale nigdy nie każdy atut i na pewno zawsze tylko wypełniacz tak osunęła przez całą drogę. Zdecydowanie polecam tego jeden z moich ulubionych książek - Bena Eltona "gość Night", który ilustruje jak beżowy wygrać i to nudne!
Propozycja na przyszły rok jest to, że za każdym razem niech örådet głosować z dwóch uczestników. Będą one następnie rywalizować się w lewo (jak Erik Billing i Jarmo zrobił to rok). W ten sposób godny zdobywca zawsze zapisać się i opuścił to wisi luźno wtedy mają do wyboru do głosowania na jednego powinieneś być w stanie pokonać w pojedynku lub który stanowi poważne zagrożenie. Czy rzeczywiście stworzyć dodatkowy wymiar dramatu!
Najnowsze komentarze